Saturday, March 14, 2026

RESTITVTORES VRBIS (526-565 A.D.) : LEGENDA IVSTINIANI MAGNI BELISARII NARSISQVE

 


RESTITVTORES VRBIS (526-565 A.D.) : LEGENDA IVSTINIANI MAGNI BELISARII NARSISQVE http://zazzle.com/ProVaticanus
#Italia #Roma #Byzantium Athalaricus, Theoderici nepos atque heres, decem tantum annos natus rex factus est. Anno DXXXIV obiit nullo certo successore designato: quae discordia inter Ostrogothos de successione orta Iustiniani animum advertit, Imperatoris Romani Orientalis, qui anno DXXVII Iustino avunculo successerat. Re latus censuit tempus venisse ut imperium Romanum sub uno principe unaque fide rursus coniungeretur. Anno DXXXIII Belisarius, Iustiniani dux, regnum Vandalorum in Africa debellavit. Inde cum parvo exercitu in Siciliam transgressus, insula facile capta, in Italiam inferiorem appulit. Romam anno DXXXVI expugnavit urbemque contra Gothos defendit, qui tunc aquaeductus graviter corruperunt. Deinde ad septentrionem progressus, anno DXL Ravennam cepit. Mox autem Belisarius a Iustiniano Constantinopolim revocatus est propter pericula in finibus orientalibus orta; cum anno DXLIV in Italiam rediit, Ostrogothi sub Totilae imperio se collegerant, qui Italiam borealem receperat Romamque occupaverat. Belisarius quidem Romam rursus cepit, sed inopia militum ac commeatus bellum conficere non potuit. Iustinianus igitur eum Narse substituit, qui tandem anno DLV Ostrogothos vicit et imperium Romanum in tota Italia restituit. Athalaric, Theodoric's grandson and heir, was just ten years old when he became king. He died in 534 without defining a clear line of succession: the contrasts among the Ostrogoths over who should succeed Athalaric attracted the attention of Justinian, the Eastern Roman Emperor who in 527 had succeeded his uncle Justin. He thought the time had come to reunify the Roman empire under a sole emperor and a sole creed. In 533 Justinian's general Belisarius conquered the Kingdom of the Vandals in Africa. From there Belisarius led a relatively small army into Sicily and, having easily conquered the island, he then landed in southern Italy. He captured Rome in 536 and managed to defend the city against the Goths, who on that occasion severely damaged the aqueducts. He then moved northwards and eventually in 540 he took Ravenna. Belisarius was then recalled to Constantinople by Justinian because of threats on the eastern border of the empire; when he returned to Italy in 544, the Ostrogoths had regrouped under the leadership of Totila, who had regained control of northern Italy and seized Rome. Belisarius retook Rome, but without enough troops and supplies he was unable to conclude the war. Justinian replaced him with Narses who eventually in 555 was able to defeat the Ostrogoths and to restore the imperial rule over the whole of Italy. Ago tibi gratias per instrumenta de "Tevvez," "Veni Vidi Vici," "Deny," "NotRACERDan," "edhaje," etc. pro bono rei publicae. #JustinianTheGreat #Belisarius #Narses #Legend MakeRomeGreatAgain #Rome #EternalCity #Restoration #Restorers #555AD #RomaEmpire #TheEmpireStrikesBack #RomanHistory #EastWest #Reunification #Reunion #Romanoi #Byzantine #SPQR #ΧΡ #SRE http://patreon.com/ProVaticanus

Saturday, March 7, 2026

Bene scripsisti de me Thoma

 



Bene scripsisti de me Thoma http://patreon.com/ProVaticanus #Aquinas Sanctus Thomas audivit Christum ex cruce ad eum loquentem: “Bene scripsisti de me, Thoma; quam ergo mercedem accipere vis?” (id est: bene de me scripsisti, Thoma — ad Officium Corporis Christi alludens — quam igitur mercedem desideras?) ✴ Cui Thomas respondit: “Non aliam, Domine, nisi te ipsum.” (id est: nullam aliam quam te ipsum, Domine.) Vide: Vita et Labores Sancti Thomae Aquinatis, volumina I–II, a Rogerio Beda Vaughan conscripta, anno 1874, p. 915. Gratias ago Deo per instrumenta Emirhan Cesur. Auctor operis: Ludovicus (Ludwig) Seitz (1844–1908) Titulus: Genuflexio Sancti Thomae et oblatio operum suorum Ecclesiae Catholicae Romanae Tempus: inter annos 1883–1887 Materia: pictura parietalis (fresco) Collectio: Musea Vaticana Locus: Museum Pio-Clementinum St Thomas heard Christ speaking to him from the Cross: "Bene scripsisti de me Thoma; quam ergo mercedem accipias ?" (You have written well of me, Thomas (a reference to the Office of Corpus Christi); what reward would you have?) ✴To which Thomas replied: "Non aliam Domine nisi te ipsum" (None other than Thyself, Lord). Vide: The Life and Labours of Saint Thomas of Aquin, Volumes 1-2, By Roger Bede Vaughan · 1874, p. 915. https://www.google.com/books/edition/The_Life_and_Labours_of_Saint_Thomas_of/4ZsuAAAAYAAJ?hl=en&gbpv=1&dq=Bene+scripsisti+de+me+Thoma&pg=PA915&printsec=frontcover Ago tibi gratias Deo per instrumenta de Emirhan Cesur. Auctor artis: Ludovicus (Ludwig) Seitz (1844-1908) Titulus: S. Thomae Genuflectio et Offertorium opera sua Romanae Catholicae Ecclesiae (Title: St Thomas kneeling and offering his works to the Roman Catholic Church) Datum: Inter 1883-1887 Medium: fresco Collectio: Musei Vaticani Locus: Museo Pio-Clementino http://zazzle.com/ProVaticanus https://allmylinks.com/ProVaticanus https://youtu.be/vlCdxjhNfL4


Friday, March 6, 2026

Zenith Labari SPQR ☧ SRE + + + Triumphus Legionum Romanarum #SPQR #ΧΡ #SRE

 


Zenith Labari SPQR ☧ SRE + + + Triumphus Legionum Romanarum #SPQR #ΧΡ #SRE

Quid est Labarum Labarum (Græce: λάβαρον) erat signum militare (vexillum) exercitus Romani. Primum sub Constantino Magno adhibitum est et in pugnis sæculi IV usum habuit. Sæpe ostendebat monogramma Christianum Chi-Rho (ΧΡ), duo primi litteræ Graecæ nominis Christi «Χριστός». Contextus Historicus Secundum Lactantium, ante pugnam ad Pons Milvius anno 312, Constantinus iussit militibus crucem in scutis ponere. Secundum Eusebium, Constantinus etiam praecepit labarum fieri cum monogrammate Christi. Credibile est labarum plene apparuisse circa 320 p.C.n. in bellis Licinii, et arcte conexum esse cum identitate christiana exercitus. Descriptio Labari Structura: Hasta aurea cum transverso ligno, ex quo purpureum pannum pendebat. Symbola: In apice monogramma ΧΡ et tres statuæ — Constantini et duorum filiorum maiorum. Custodia: Quinquaginta electi milites, labarii appellati, curabant ut custodia efficax esset. Significatio Labarum non solum vexillum erat, sed symbolum fidei militum et imperatoris. Postea nomen «labarum» applicatum est etiam aliis signis imitatis originali Constantini. Initio clara erat distinctio inter labarum et Chi-Rho, quamquam postea saepe aequiparabantur. Τί ἐστι τὸ Λάβαρον Τὸ λάβαρον (Græce: λάβαρον) ἦν στρατιωτικὸν σῆμα (vexillum) τοῦ Ῥωμαϊκοῦ στρατοῦ. Ἐμφανίσθη ἐπίσημως ἐπὶ τῆς βασιλείας τοῦ Κωνσταντίνου τοῦ Μέγα καὶ ἐχρησιμοποιήθη ἐν ταῖς μάχαις τοῦ τετάρτου αἰῶνος μ.Χ. ΣΥχνὰ ἀπεικόνιζεν τὸ χριστιανικὸν μονογράμμα ΧΡ (Chi-Rho), τοὺς πρῶτους δύο χαρακτῆρας τῆς λέξεως «Χριστός». Ἱστορικόν Πλαίσιον Κατὰ Λακτάντιον, πρὸ τῆς μάχης τῆς Μιλβίας Γέφυρας ἐν 312, ὁ Κωνσταντῖνος διέταξε τοὺς στρατιώτας βαλείν σταυρὸν ἐπὶ τῶν ἀσπίδων. Κατὰ Εὐσέβιον, ὁ Κωνσταντῖνος ἐνέτειλεν ἐπιπροσθέτως κατασκευάσαι λάβαρον με τὸ μονογράμμα τοῦ Χριστοῦ. Πιστεύεται ὅτι τὸ λάβαρον ἐμφανίσθη πλήρως περὶ τὸ 320 μ.Χ. ἐν τοῖς πολέμοις τοῦ Λικινίου, καὶ ἦν στενῶς συνδεδεμένον πρὸς τὴν χριστιανικὴν ταυτότητα τοῦ στρατοῦ. Περιγραφή τοῦ Λαβάρου Δομή: Χρυσὸν ἀκόντιον μὲ πλάγιον δοκόν, ἐξ ἧς κρεμόταν πορφυρὸν ἱμάτιον. Σήματα: Ἐπὶ τῆς κορυφῆς τὸ χριστιανικὸν μονογράμμα ΧΡ καὶ τρία ἀγάλματα — τοῦ Κωνσταντίνου καὶ τῶν δύο μείζων υἱῶν αὐτοῦ. Φύλαξις: Πεντήκοντα ἐκλεκτοὶ στρατιῶται, οἱ λεγόμενοι λαβάριοι, ἐφρόντιζον τὴν προστασίαν αὐτοῦ. Σημασία Τὸ λάβαρον οὐκ ἦν μόνον σῆμα, ἀλλὰ σύμβολον τῆς πίστεως τοῦ στρατοῦ καὶ τοῦ αὐτοκράτορος. Ἄργότερον, ὁ ὄρος «λάβαρον» ἐχρησιμοποιήθη καὶ διὰ ἄλλα πρότυπα μιμούμενα τὸ πρωτότυπον τοῦ Κωνσταντίνου. Ἐν τῇ ἀρχῇ, ἦν σαφὴς διάκρισις μεταξὺ τοῦ λαβάρου καὶ τοῦ ΧΡ, ἀλλὰ ὕστερον ἐθεωροῦντο συνώνυμα. Gratias ago tibi Deo per instrumenta de M. Push et R1 pro bono rei publicæ (Public Domain and Creative Commons Acknowledgment), cf. https://soundcloud.com/coldharbourrecordings/rank1mikepush-zenith #Byzantine #Roma #Labarum #Præter #Ekklesia #ISR #Zion #Sion #Σῑών #ProVaticanus https://youtu.be/d-BUq0i6AZA

Tuesday, March 3, 2026

🎬 Tu es Petrus: Pontificatus SS. Pii PP. XII Coloribus Illustratus #Vaticano #SRE #PiusXII

 


🎬 Tu es Petrus: Pontificatus SS. Pii PP. XII Coloribus Illustratus #Vaticano #SRE #PiusXII http://www.zazzle.com/ProVaticanus
Pius Papa XII (nobili genere natus Maria Iosephus Ioannes Eugenius Pacelli, filius Marcantonii Pacelli die 2 Martii 1876 Romae — obiit die 9 Octobris 1958), papa catholicus, episcopus Romanus, ecclesiae catholicae praefuit quasi viginta annos, accurate a die 2 Martii 1939 usque ad mortem. Eugenius Pacelli, filius gentis nobilis, anno 1899 sacerdos ordinatus est. Anno 1917 nuntius apostolicus in Bavaria, et anno 8 Iunii 1925 nuntius apostolicus pro tota Germania, factus est. Monaci Paschalina Lehnert cognovit, quae scriba a secretis suus usque ad mortem mansit. Anno 1929, a Pio XI cardinale creato, Romam translatus est, ubi in curia a die 7 Februarii 1930 secretarius status laboravit. Die 2 Martii anno 1939 a collegio sancto in scrutinio tertio papa electus est. Sibi nomen Pium XII imposuit. Anno pontificatu primo die 1 Septembris Bellum Orbis Terrarum II coepit. Post mortem (ab 1963), multi Pium XII Papam de sceleris Germanorum tacuisse obiecerunt, sed etiam Iudaeis exagitatis adiuverat. Dicitur quoque, ad maiora mala vitanda, tacere illo tempore melius fuisse quam reclamare; Bataviae autem reclamatio Ecclesiae etiam damno erat. Anno 1949 Pius XII hominibus qui ad sententias communismi accesserant, sacra interdixit. Die primo Novembris 1950, Pius XII dogma Assumptionis Beatae Virginis Mariae proclamavit in constitutione apostolica Munificentissimus Deus. Eodem anno sancto, post investigationes archaeologicas, sub altario basilicae Vaticanae, nuntiavit urbi et orbi sepulcrum Petri Apostoli repertum fuisse. Cognomen suum erat "Pastor Angelicus" et saepius "Doctor universalis," quia scriptis de variissimis rebus. Sepultus est proxime selpulcro Sancti Petri Apostoli, in Speluncis Vaticanis, prope capellam "ad caput" dictam. https://allmylinks.com/ProVaticanus

Sunday, March 1, 2026

AVE MARIA

 


AVE MARIA 



Ave Maria, gratia plena, Dominus tecum. Benedicta tu in mulieribus, et benedictus fructus ventris tui, Iesus. Sancta Maria, Mater Dei, ora pro nobis peccatoribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.


#AveMaria #Latine #Cantus 


Pro Angelo SRE+ΧΡ+SPQR+ Για τον Άγγελο #ProVaticanus

 



Constantinus XI Palaeologus (Graece: Κωνσταντῖνος Δραγάσης Παλαιολόγος, natus Constantinopoli die 8 Februarii 1405 – ibidem mortuus die 29 Maii 1453) fuit ultimus imperator imperii Romani. Κωνσταντίνος ἐν Χριστῷ τῷ Θεῷ πιστὸς βασιλεὺς καὶ αὐτοκράτωρ Ῥωμαίων ὁ Παλαιολόγος Ο Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Δραγάσης Παλαιολόγος (8 Φεβρουαρίου 1404 - 29 Μαΐου 1453) ήταν ο τελευταίος βασιλεύων Ρωμαίος (Βυζαντινός) αυτοκράτορας, ως μέλος της δυναστείας των Παλαιολόγων, από το 1449 έως το θάνατό του που έπεσε μαχόμενος κατά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης (1453). Μετά το χαμό του ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος έγινε θρυλική μορφή της ελληνικής λαϊκής παράδοσης ως ο «Μαρμαρωμένος βασιλιάς». Ago tibi gratis Deo per instrumenta de MRS, SYNTHONY, et PVD, pro bono rei publicae (Creative Commons Acknowledgment), cf.
#SRE #ΧΡ #SPQR #ἄγγελος #Roma #Κωνσταντινούπολις #ProAngelo #Deus #Catholica #Unio #Orthodoxia #Byzantium #Ekklesia #ConstantinusXI #Imperium #Respublica #Religio #Fides https://youtu.be/4AJbCzhV3Os

Wednesday, February 25, 2026

#shorts CONFÍTEOR UNUM BAPTÍSMA IN REMISSIÓNEM PECCATÓRUM #ProVaticanus

 

     

 #shorts CONFÍTEOR UNUM BAPTÍSMA IN REMISSIÓNEM PECCATÓRUM #ProVaticanus




 Credo in Unum Deum, Patrem omnipoténtem, factórem cœli et terræ, visibílium ómnium et in visibílium. Et in unum Dóminum Iesum Christum, Fílium Dei unigénitum. Et ex Patre natum ante ómnia sæcula. Deum de Deo, lumen de lúmine, Deum verum de Deo vero. Génitum, non factum, consubstantiálem Patri: per quem ómnia facta sunt. Qui propter nos hómines et propter nostram salútem descéndit de cœlis. Et incarnátus est de Spíritu Sancto ex María Vírgine: Et homo factus est. Crucifíxus étiam pro nobis: sub Póntio Piláto passus, et sepúltus est. Et resurréxit tértia die, secúndum Scriptúras. Et ascéndit in cœlum: sedet ad déxteram Patris. Et íterum ventúrus est cum glória iudicáre vivos et mórtuos: cuius regni non erit finis. Et in Spíritum Sanctum, Dóminum et vivificántem: qui ex Patre Filióque procédit. Qui cum Patre et Fílio simul adorátur et conglorificátur: qui locútus est per Prophétas. Et unam sanctam cathólicam et apostolicam Ecclésiam. Confíteor unum baptísma in remissiónem peccatórum. Et exspécto resurrectiónem mortuórum. † Et vitam ventúri sæculi. Amen. #Confiteor #UnumBaptisma #Latine #Musica #Dogma #Symbolum #DeFide #PiusXII Cf. SS. Missam in Dominica Resurrectionis una cum famulo tuo Papa nostro Pio XII https://youtu.be/MqAJaHk6kS8 


Monday, February 23, 2026

Si quis personam Papae suspectam rationabiliter habet...nec schismatis crimen incurrit #Caietanus

 

 

Si quis personam Papae suspectam rationabiliter habet...nec schismatis crimen incurrit #Caietanus 



 Si quis vero personam Papae suspectam rationabiliter habet, et propterea non solum praesentiam eius, sed etiam immediatum iudicium recusat, paratus ad non suspectos iudices ab eodem suscipiendos; nec schismatis nec alterius vitii crimen incurrit. Naturale namque est evitare nociva et cavere a periculis: potestque persona Papae tyrannice gubernare; et tanto facilius quanto potentior est et neminem in terris timet ultorem. Cum quis autem Papae praeceptum vel iudicium ex parte sui officii recusat, non recognoscens eum ut superiorem, quamvis hoc credat; tunc proprie schismaticus est. Et iuxta hunc sensum intelligenda sunt verba litterae huius et similium. Innobedientia enim, quantumcumque pertinax, non constituit schisma nisi sit rebellio ad officium Papae vel Ecclesiae, ita ut renuat illi subesse, illum recognoscere ut superiorem, etc.

Sancti Thomae Aquinatis Doctoris Angelici Opera Omnia iussu impensaque Leonis XIII P. M. edita, cum Commentariis Thomae de Vio Caietani, II-II 39.1



 #EDU #Dubium #Theologia #SedeVacante #SiPapa #IteAdThomam #Interregnum #ἐπιείκεια #Terminus #Orthodoxia #Superior #ProVaticanus #Responsum #Schisma #Communio #Latine #OP #Ratio 

P. Wernz-Vidal S.I. Ius Canonicum, Tom. VI, n. 398: Vis et ambitus schismatis #ProVaticanus #EDU

 

 

 P. Wernz-Vidal S.I. Ius Canonicum, Tom. VI, n. 398: Vis et ambitus schismatis #ProVaticanus #EDU 



 Vis et ambitus schismatis. Ad constituendum delictum puri schismatis requiritur: Primus. ut quis aut directe sive expresse aut indirecte sive factis concludentibus ab obedientia Romani Pontificis recedat et a communione ecclesiastica ceterorum fidelium sese separet, licet separatae sectae schismaticae sese non adiungat;-- Secundus. ut recessus coniunctus sit cum pertinacia sive rebellione;-- Tertius. ut recessus fiat, quoad illa, quibus unitas Ecclesiae constituitur; -- Quartus. ut non obstante formali inobedientia et denegatione subordinationis schismaticus agnoscat illum Romanum Pontificem verum esse pastorem universalis Ecclesiae et ex doctrina fidei ipsi obedientiam esse praestandam: quodsi id ipsum negat, schismati admiscetur haeresis. Quare delictum schismatis sensu stricto non committitur ab eo, qui a suo Episcopo et a communione fidelium suae dioecesis recedit, sed Romano Pontifici subesse et cum reliquis Ecclesiae universalis fidelibus communicare non renuit. Neque simplici transgressione legis pontificiae quis constituitur schismaticus; secus etiam omnes violatores universalium legum ecclesiasticarum schismatici existerent; id quod plane absonum est. Denique schismaticis adnumerari nequeunt, qui Romano Pontifici obedire recusant, quod personam ipsius habeant suspectam vel propter sparsos rumores dubie electam, ut accidit post electionem Urbani Sexti vel eidem resistant ut principi civili, non tamquam Ecclesiae pastori. Ius Canonicum Auctore P. Francisco Xav. Wernz S.I. ad Codicis Normam Exactum Opera P. Petri Vidal S.I. Tomus VII: Ius Poenale Ecclesiasticum (Romae: Apud Aedes Universitatis Gregorianae, 1937), Caput XXIX, n. 398, pp. 439. Cf. https://archive.org/details/IusCanonicumWernzSJVidalSJ/7%20%28Ius%20Poenale%20Ecclesiasticum%29-%20Ius%20Canonicum-%20Wernz%20SJ%2C%20Vidal%20SJ/page/n223/mode/2up?view=theater 


 

Sunday, February 22, 2026

VIII Kal. Mar. Cathedræ Sci Petri Apostoli Qua Sedit Apud Antiochiam #TuEsPetrus #22Feb #Antiochia

 

 

 VIII Kal. Mar. Cathedræ Sci Petri Apostoli Qua Sedit Apud Antiochiam #TuEsPetrus #22Feb #Antiochia



 In sua præsenti forma, Martyrologium Hieronymianum festum Cathedræ Sancti Petri die 22 Februarii commemorat. Vetustissimum manuscriptum Bernense dicit: "VIII kal. mar. cathedræ sci petri apostoli qua sedit apud antiochiam." Weissenburgense habet: "Natl sci petri apostoli cathedræ qua sedit apud antiocia." Verba "qua sedit apud antiochiam" videntur posterius addita. Calendarium Philocali (354) mentionem facit solum diei 22 Februarii: "VIII Kl. Martias: natale Petri de cathedra." Ex hoc patet festum Februarii antiquius et maius fuisse quam Ianuarii. Ecclesia Romana ab initio celebravit assumptionem officii episcopalis Petri Romæ. Celebratio Romæ in duobus locis habebatur: in Basilica Vaticana et in cœmeterio Via Salaria. In basilica erat cathedra marmorea in apse et alia mobilis in baptisterio. De hac Damasus scribit: "una Petri sedes, unum verumque lavacrum." Sanctus Ennodius ait: "Ecce nunc ad gestatoriam sellam apostolicæ confessionis uda mittunt limina candidatos; et uberibus gaudio exactore fletibus collata Dei beneficio dona geminantur." Die 22 Februarii papa sedebat in cathedra mobili lignea. Secundum traditionem occidentalem, hic dies erat "quo electus est 1. Petrus papa." Missa dicit: "solemnitatis prædicandæ dies præcipue nobilis in quo . . . . beatus Bar-Jona voce Redemptoris fide devota prælatus est et per hanc Petri petram basis ecclesiæ fixus est." Collecta habet: "Deus, qui hodierna die beatum Petrum post te dedisti caput ecclesiæ, cum te ille vere confessus sit." "Cathedra Sancti Petri" Venetiis in Cathedrali Sancti Petri in Castello reliquia est quæ Petro Antiochiæ adscribitur. Ex lapide calcario antiquo cum inscriptionibus Arabicis constat et symbolum est auctoritatis apostolicæ, præsertim temporis Antiocheni. Hæc distincta est a cathedra Vaticana a Bernini inclusa, sed ambæ eundem Apostolum honorant. Festum Cathedræ Sancti Petri in Antiochia celebratur die 22 Februarii. 

 Ago tibi gratias Deo per Romanos Cantores Musicae Sacrae e Choris Vaticanis Romanis, sub Msgr. Licinio Refice et Archive.org pro bono rei publicæ (Public Domain & Creative Commons Acknowledgment), cf. https://archive.org/details/78_tu-es-petrus-thou-art-peter_roman-singers-of-sacred-music-from-the-roman-vatican_gbia0036355b 

 Tu es Petrus et super hanc petram ædificabo ecclesiam meam et portæ inferi non prævalebunt adversus eam. Et tibi dabo claves regni cælorum. Quodcumque ligaveris super terram, erit ligatum et in clis, et quodcumque solveris super terram, erit solutum et in cælis. Et tibi dabo claves regni cælorum. 

 #SRE #Latine #SPQR #Polyphonia #Liturgia #ScholaCantorum #Ἀντιόχεια #CathedraPetri #Musica https://youtu.be/llKJcgsolfc

Monday, February 16, 2026

Dogma de Fide Orthodoxa: Spiritus Veritatis ab isto Christo similiter sicut ex Deo Patre procedit


Dogma de Fide Orthodoxa: Spiritus Veritatis ab isto Christo similiter sicut ex Deo Patre procedit

SRE ☧ SPQR
MAGISTERIVM
https://www.zazzle.com/ProVaticanus

https://www.zazzle.com/dogma_de_fide_orthodoxa_photo_print-256296131907359248 ὅταν δὲ λέγηι περὶ τοῦ πνεύματος «ἐκεῖνος ἐμὲ δοξάσει,» νοοῦντες ὀρθῶς οὐχ ὡς δόξης ἐπιδεᾶ τῆς παρ' ἑτέρου φαμὲντὸν ἕνα Χριστὸν καὶ υἱὸν τὴν παρὰ τοῦ ἁγίου πνεύματος δόξαν ἑλεῖν, ὅτι μηδὲ κρεῖττον αὐτοῦ καὶ ὑπὲρ αὐτὸν τὸ πνεῦμααὐτοῦ. ἐπειδὴ δὲ εἰς ἔνδειξιν τῆς ἑαυτοῦ θεότητος ἐχρῆτο τῶι ἰδίωι πνεύματι πρὸς μεγαλουργίας, δεδοξάσθαι παρ' αὐτοῦφησιν, ὥσπερ ἂν εἰ καί τις λέγοι τῶν καθ' ἡμᾶς περὶ τῆς ἐνούσης ἰσχύος αὐτῶι τυχὸν ἢ γοῦν ἐπιστήμης τῆς ἐφ' ὁτωιοῦνὅτι δοξάσουσί με. εἰ γὰρ καὶ ἔστιν ἐν ὑποστάσει τὸ πνεῦμα ἰδικῆι καὶ δὴ καὶ νοεῖται καθ' ἑαυτό, καθὸ πνεῦμά ἐστιν καὶοὐχ υἱός, ἀλλ' οὖν ἐστιν οὐκ ἀλλότριον αὐτοῦ. «πνεῦμα» γὰρ «ἀληθείας» ὠνόμασται καὶ ἔστιν Χριστὸς ἡ ἀλήθεια καὶπροχεῖται παρ' αὐτοῦ καθάπερ ἀμέλει καὶ ἐκ τοῦ θεοῦ καὶ πατρός. ἐνεργῆσαν τοιγαροῦν τὸ πνεῦμα καὶ διὰ χειρὸς τῶνἁγίων ἀποστόλων τὰ παράδοξα μετὰ τὸ ἀνελθεῖν τὸν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν εἰς τὸν οὐρανὸν ἐδόξασεν αὐτόν. ἐπιστεύθη γὰρ ὅτι θεὸς κατὰ φύσιν ἐστίν, πάλιν αὐτὸς ἐνεργῶν διὰ τοῦ ἰδίου πνεύματος. διὰ τοῦτο καὶ ἔφασκεν ὅτι ἐκ «τοῦ ἐμοῦ λήψεται καὶ ἀπαγγελεῖ ὑμῖν.» καὶ οὔτι που φαμὲν ὡς ἐκ μετοχῆς τὸ πνεῦμά ἐστιν σοφόν τε καὶ δυνατόν. παντέλειον γὰρ καὶ ἀπροσδεές ἐστιν παντὸς ἀγαθοῦ. ἐπειδὴ δὲ τῆς τοῦ πατρὸς δυνάμεως καὶ σοφίας, τουτέστιν τοῦ υἱοῦ, πνεῦμά ἐστιν, αὐτόχρημα σοφία ἐστὶ καὶ δύναμις. Cum dicit «ille me glorificabit,» hoc rectissime sentientes unum Christum et Filium, non velut alterius egentem gloria, confitemur ab Spiritu sancto gloriam consecutum, quia Spiritus eius nec melior nec superior illo est. Sed quia mira opera faciens ad demonstrationem suæ deitatis virtute proprii Spiritus utebatur, ab ipso glorificari dicitur, quema(d)modum siquis de hominibus adseveret quod virtus sua vel disciplina quæ habet unumquemque clarificet. Quamvis enim in sua sit subsistentia Spiritus et eius intellegatur in persona proprietas iuxta id quod Spiritus est et non Filius, attamen alienus non est ab illo. Nam «Spiritus» appellatus est «Veritatis», et veritas Christus est; unde et ab isto similiter sicut ex Deo Patre procedit. Denique hic ipse Spiritus etiam per sanctorum manus apostolorum miracula gloriosa perficiens, Dominum glorificavit Iesum Christum, postquam ascendit in cælum. Nam creditus est Christus, natura Deus existens, per suum Spiritum virtutes efficiens; ideoque dicebat: «de meo accipiet et annuntiabit vobis.» Nam paternæ virtutis et sapientiæ, id est Filii, Spiritus creditur, et ideo ipsa re et subsistentia virtus et sapientia comprobatur. -Sacrosanctum Œcumenicum Concilium Ephesenum I, Actio II, 23 Iun. 431 AD. Epistula III Sancti Cyrilli Alexandrini ad Nestorem, § X, per magisterium SS. Cælestini PP. I, et imperium PSS. Theodosii Augusti II approbatum; Mansi, Tom. IV, Col. 1079-1082. Εἴ τις ἀντιποιεῖται τῶν ἀσεβῶν συγγραμμάτων Θεοδωρήτou, τῶν κατὰ τῆς ἀληθοῦς πίστεως καὶ τῆς ἐν Ἐφέσῳ πρώτης καὶ ἁγίας συνόδου καὶ τοῦ ἐν ἁγίοις Κυρίλλου καὶ τῶν δώδεκα αὐτοῦ κεφαλαίων, καὶ πάντῶν, ὧν συνεγράψατο ὑπὲρ Θεοδώρου καὶ Νεστορίου τῶν δυσσεβῶν καὶ ὑπὲρ ἄλλων τῶν τὰ αὺτὰ τοῖς προειρημέvoις Θεοδώρῳ καὶ Νεστορίῳ φρονούντων καὶ δεχομένων αὐτούς καὶ τὴν αὐτῶν ἀσέβειαν, καὶ δι᾽ αὐτῶν ἀσεβεῖς χαλεῖ τοὺς τῆς ἐκκλησίας διδασκάλους, τοὺς καθ᾽ ὑπόστασιν τὴν ἕνωσιν τοῦ Θεοῦ λόγου φρονοῦντας˙ καὶ εἴπερ οὐκ ἀναθεματίζει τὰ εἰρημένα ἀσεβῆ συγγράμματα καὶ τοὺς τὰ ὅμοια τούτοις φρονήσαντας ἢ φρονοῦντας, καὶ πάντας δὲ τοὺς τράψαντας κατὰ τῆς ὀρθῆς πίστεως, ἢ τοῦ ἐν ἁγίοις Κυρίλλου καὶ τῶν δώδεκα αὐτοῦ κεφαλαίων, καὶ ἐν τῇ τοιαύτῃ ἀσεβείᾳ τελευτήσαντας, ὁ τοιοῦτος ἀνάθεμα ἔστω. Si quis defendit impia Theodoriti conscripta, quaæ contra rectam fidem et contra primam Ephesinam synodum et sanctum Cyrillum et duodecim eius capitula exposuit, et omnia quæ conscripsit pro Theodoro et Nestorio impiis, et pro aliis qui eadem prædictis Theodoro et Nestorio sapuerunt, defendens eos et eorum impietatem, et propter hoc impios vocans doctores ecclesiæ, qui unitatem secundum subsistentiam Dei Verbi ad carnem confitentur, et non anathematizat ea et eosqui similia sapuerunt vel sapiunt, insuper autem et omnes qui scripserunt contra rectam fidem et sanctum Cyrillum et duodecim eius capitula, et usque ad mortem in tali impietate permanserunt, talis anathema sit. -Sacrosanctum Œcumenicum Concilium Constantinopolitanum II, Actio VIII, 2 Iun. 553 A.D., Canon XIII, per magisterium SS. Vigilii PP. I, Pelagii PP. I, Pelagii PP. II, Gregorii Magni PP. I, et imperium PSS. Iustiniani Magni Augusti I approbatum; Mansi, Tom. IX, Col. 385-386. Cf. https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=njp.32101078252085&seq=506 & https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=njp.32101078252069&seq=209 #Filioque #Dogma #Roma Ago tibi gratis Deo per instrumenta de IMC pro bono rei publicæ (Creative Commons Acknowledgment), cf. https://www.youtube.com/@Jupisoft


Tuesday, February 3, 2026

SS. Gelasius PP. I: Contagium pravitatis communione incurritur si hæretici nomen admittitur #SRE


SS. Gelasius PP. I: Contagium pravitatis communione incurritur si hæretici nomen admittitur #SRE https://zazzle.com/ProVaticanus

SRE ☧ SPQR
MAGISTERIVM

EPISTOLA TERTIA. AD EPISCOPOS DARDANIÆ. Nuntiat se pontificem electum; catholicæ fidei libellum transmittit, hortaturque ut cum Eutychianistis non communicent, et muneri pastorali invigilent. Dilectissimis fratribus universis episcopis per Dardaniam constitutis Gelasius episcopus. Ubi primum respirare fas est a continuorum tempestate bellorum, quæ in illis provinciis, vel in istis temporibus qualitas incessanter exercuit, cunctos per Dardaniam Domini sacerdotes fraternæ sollicitudinis caritate duximus alloquendos: primum quia regimen Apostolicæ Sedis adepti, strepitu publico, sicut dictum est, retardante, commissum nobis sacræ dispensationis officium, propriis, ut mos erat, litteris nequimus indicare, quo vestra fraternitas de communionis Domini nobiscum munere gratuletur. Deinde, ut post tantas acerbitates incommoditatesque mundanas, qualiter invicem valeremus, mutuus sermo depromeret; postremo si qua de ecclesiasticis referenda sunt causis, quæ propter insidias perpetui hostis, pastorali sunt iugiter circumspicienda vigilantia, significationibus panderemus alternis. His igitur incitati per fratrem et cœpiscopum nostrum Ursicinum præsentia dirigere scripta curavimus, præeunte gratia salutationis, orantes ut magnanimiter auxilio Domini tolerando rerum transeuntium vastitatem, magis esse debeamus attenti, ne, quod absit, perpetuæ subeamus vitæ dispendium. Proindeque catholicæ veritatis poscit utilitas præcavenda, dilectio vestra paulisper advertat. Apud Græcos, quibus multas hæreses abundare non dubium est, iam ante annos fere quadraginta et quinque de Domini nostri et Salvatoris incarnatione nata conquæstio est: Eutyche quondam presbytero Constantinopolitano in blasphemias proruente, per quas diceret unam tantummodo, id est, solam Divinitatis naturam, sive substantiam in Domino Iesu Christo credere nos debere, susceptæ carnis veritate prorsus abolita: quod utique improbum commentum Marcionistis, Manichæisque coniunctum, totum sine dubio salutis nostræ solveret sacramentum; siquidem quantum et Scripturæ venerabilis dicit auctoritas, et maiorum testatur doctrina nostrorum, redemptorem mundi Deum, totum simul Deum, totumque hominem ex Maria Virgine fuisse progenitum. Et huic mundo certum est exstitisse conspicuum, sic passum, atque resurrexisse constat a mortuis. Itaque quadraginta diebus fuisse cum discipulis conversatum, in cœlum ascendisse, plena luce sit clarum, eoque modo dictum, ad iudicium, angelo testante, venturum, ut et Filius hominis, quem beatus Stephanus martyr a dextris virtutis Dei vidit astantem, manifestus appareat, et quem compunxerunt persecutores eius, aspiciant: quod nimirum sine carnis humanæ non potest constare materia, cuius assumptio glorificata est deitate, non prorsus absumpta. Unde et beatus apostolus Ioannes dicit: Qui negat Christum in carne venisse, hic est antichristus (Ioan. II); et gloriosus apostolus Paulus qualem hodie credere debeamus Dominum nostrum Iesum Christum palam professus est, dicens: In quo habitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter (Coloss. II), quod brevi capitulo simul Arianam pestem, et hanc quam diximus Eutychianam cœlesti prædicatione subvertit, quia et homo nihilominus est, ubi omnis plenaque Divinitas habitare perhibetur, et corporaliter exprimendo, in veritate persistere nostri corporis approbatur. Super autem his frequenter ab Apostolica Sede, et per beatæ memoriæ sanctum Leonem, et per successores eius certum est, Græcos fuisse convictos, sicut ipsorum chartis quas apud nos habemus, sine ambiguitate monstratur. Nunc vero quamvis ipsam pestilentiam non audeant profiteri, eos tamen qui talibus communicaverint, meritoque secundum Chalcedonensis decreta concilii ab Apostolica Sede damnati sunt, obstinatique in eadem damnatione defuncti, pernicioso furore defendunt, et eorum recitationem Ecclesiæ Catholicæ moliuntur ingerere. Quod utique, quod absit, receptis, etiam contagium pravitatis, cui se communione sociarunt, consequenter incurritur, quemadmodum (quod Dominus avertat!) si Arii vel cuiuslibet hæretici ad ecclesiasticam recitationem nomen admittitur, simul et consortium detestabilis erroris assumitur. Unde quia errorem quidem fatentur, sed ea sibi putant communionem catholicam conditione laxandam, ut nomina eorum qui prævaricati sunt illis in ecclesia recitare sit licitum, et non tam ipsi corrigere quam sinceritatem catholicam inficere nitantur contagio perfidorum; dilectionem vestram fraternæ caritatis affectu non destitimus admonere, ut si qui talia seminantes ad vestras regiones forte pervenerint, modis omnibus excludantur, vobisque cum sede beati apostoli Petri, sicut a patribus nostris est tradita illibata communio atque ex omni parte inconvulsa perduret. Certe si quis aures vestras de hac crediderit subreptione pulsandas, sollicitudine pastorali ad nos quam citius referre properetis, ut communi studio, catholicoque tractatu, pro domo unius Domini cuncti catholici conferant sacerdotes; ut quæ orthodoxæ definitioni competunt, intemerata serventur; et quatenus errantibus debeat subveniri, rationabili deliberatione noscatur. Hæc autem vestra dilectio etiam ad contiguas sibi quasque provincias vicinosque pontifices prudenter faciat pervenire, ut Ecclesiarum præsules, universæ veritatis instructione percepta, mortiferam declinare valeant falsitatem. Et subscriptio: Deus vos incolumes custodiat, fratres carissimi. -SS. Gelasii PP. I Epistola III «Ubi primum» ad Episcopos Dardaniæ, ~493 A.D.; Migne, PL, Tom. LIX, Col. 22-24; CSEL, Tom. XXXV, Col. 218-223. Cf. https://la.wikisource.org/wiki/Epistolae_et_decreta_(Gelasius_I)
Gratias ago tibi Deo per instrumenta de Jove Mauro Camara pro bono rei publicæ, cf. (Creative Commons Acknowledgment), cf. https://www.youtube.com/@Jupisoft #Magisterium #Gelasius #Pontifex #Byzantine #Roma #SPQR #Orthodoxia #Dogma #CommunicatioInSacris #UnaCum #Schisma https://youtu.be/bSVfIGRQziQ

Sunday, January 11, 2026

Divini Canones de Abortu secundum Orthodoxiam Catholicam in Rebus Moralibus Disciplinaribusque #SPQR


Divini Canones de Abortu secundum Orthodoxiam Catholicam in Rebus Moralibus Disciplinaribusque #SPQR

https://www.zazzle.com/divini_canones_de_abortu_secundum_orthodoxiam_photo_print-256289060605127700

SRE ☧ SPQR ☩ MAGISTERIVM

Περὶ τῶν γυναικῶν τῶν ἐκπορνευουσῶν, καὶ ἀναιρουσῶν τὰ γεννώμενα, καὶ σπουδαζουσῶν φθόρια ποιεῖν· ὁ μὲν πρότερος ὅρος μέχρις ἐξόδου ἐκώλυσε, καὶ τούτῳ συντίθενται. Φιλανθρωπότερον δέ τι εὑρόντες, ὡρίσαμεν δεκαετῆ χρόνον, κατὰ τοὺς βαθμοὺς τοὺς ὡρισμένους πληρῶσαι.

De mulieribus, quæ sunt fornicatæ, & fœtus in utero perimunt, & fœtum necatoris medicamentis faciendis dant operam, prior quidem definitio usque ad vitæ exitum prohibebat, & ei quidam assentiebantur. Sed humanitate tamen utentes, decrevimus, ut decennium per gradus præfinitos impleant.

-Ancyranum Concilium tempore SS. Silvestri Papæ I celebratum (probatum a Leone IV. d. 20. c. de libellis.), 314 A.D., Canon XXI; Mansi, Tom. II, Col. 519-520.

Φθείρασα κατ’ ἐπιτήδευσιν, φόνου δίκην ὑπέχει. Ἀκριβεολογία δὲ ἐκτεμνομένου καὶ ἀνεξεικονίστου παρ’ ἡμῖν οὐκ ἔστιν. Ἐνταῦθα γὰρ ἐκδικεῖται οὐ μόνον τὸ γεννηθησόμενον, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ ἑαυτῇ ἐπιβουλεύσασα· διότι ὡς ἐπὶ τὸ πολύ τεθνήκασι ταῖς τοιαύταις ἐπιχειρήσεσιν αἱ γυναῖκες. Πρόσεστι δὲ τούτῳ καὶ ἡ φθορὰ τοῦ ἐμβρύου, ἕτερος φόνος, κατὰ γε τὴν ἐπίνοιαν τῶν ταῦτα τολμώντων. Δεῖ μέντοι μὴ μέχρι τῆς ἐξόδου παρατείνειν αὐτῶν τὴν ἐξομολόγησιν, ἀλλὰ δέχεσθαι μέν τινα χρόνον τῶν δέκα ἐτῶν· ὁρίζειν δὲ μὴ χρόνον, ἀλλὰ τρόπον τῆς μετανοίας τὴν θεραπείαν…

Quæ de industria fetum corrumpit, cædis pœnas luit. De formato autem aut informi subitus non inquirimus. Hic enim non id modo quod nasciturum erat, vindicatur, sed etiam illa ipsa, quæ sibi insidias paravit, quoniam ut plurimum intereunt in ejusmodi inceptis mulieres. Huic autem accedit et fetus interitus, cædes altera, saltem si consilii eorum qui hæc audent, ratio habeatur. Oportet autem non ad obitum usque pœnitentiam earum extendere, sed decem quidem annorum mensuram accipiant; definiatur autem curatio non tempore, sed pœnitentiæ modo…

Ἑκούσιον δὲ πάλιν παντελῶς, καὶ οὐδεμίαν ἀμφιβολίαν ἔχον, οἷόν ἐστι τὸ τῶν λῃστῶν καὶ τὸ τῶν πολεμικῶν ἐφόδων. Οὗτοι μὲν γὰρ διὰ χρήματα ἀναιροῦσι, τὸν ἔλεγχον ἀποφεύγοντες· οἱ τε ἐν τοῖς πολέμοις ἐπὶ φόνους ἔρχονται, οὔτε φοϐἦσαι, οὔτε σωφρονίσαι, ἀλλ’ ἀνελεῖν τοὺς ἐναντιουμένους ἐκ τοῦ φανεροῦ προαιρούμενοι. Καὶ μέντοι, κἂν δι’ ἄλλην τινὰ αἰτίαν περίεργον φάρμακόν τις ἐγχεράσῃ, ἀνελῇ δὲ, ἑκούσιον τιθέμεθα τὸ τοιοῦτον· οἷον ποιοῦσιν αἱ γυναῖκες πολλάκις, ἐπαοιδαῖς τισι καὶ καταδέσμοις πρὸς τὸ ἑαυτῶν φίλτρον ἐπάγεσθαί τινας πειρώμεναι, καὶ προσδιδοῦσαι αὐτοῖς ‘φάρμακα, σκοτώσιν ἐμποιοῦντα ταῖς διανοίαις. Αἱ τοιαῦται τοίνυν ἀνελοῦσαι, εἰ καὶ ἄλλο προελόμεναι, ἄλλο ἐποίησαν·ὅμως διὰ τὸ περίεργον καὶ ἀπηγορευμένον τῆς ἐπιτηδεύσεως ἐν τοῖς ἑκουσίως φονεύουσι καταλογίζονται. Καὶ αἱ τοίνυν τὰ ἀμϐλωθρίδια διδοῦσαι φάρμακα, φονεύτριαί εἰσὶ καὶ αὐταὶ, καὶ αἱ δεχόμεναι τὰ ἐμϐρυοκτόνα δηλητήρια. Ταῦτα μὲν εἰς τοσοῦτον.

Hi enim propter pecunias interimunt, cæventes ne convincantur: et qui in bellis ad cædem feruntur, his nec terrere, nec castigare, sed adversarios interficere aperte propositum est. Atque etiam si quis propter aliquam aliam causam curiosum pharmacum miscuerit, et interfecerit, id pro voluntario ducimus: ut sæpe faciunt mulieres, quæ quibusdam incantationibus et amuletis ad suum amorem aliquos attrahere conantur, dantque eis pharmaca mentibus tenebras offundentia. Hæc ergo, si interfecerint, etiamsi aliud volentes, aliud fecerint, tamen propter curiosum et prohibitum opus inter voluntarios homicidas reputantur. Ita et quæ præbent pharmaca abortum cientia, sunt et ipsæ homicidæ, sicut et quæ venena fœtum necantia accipiunt. Hæc quidem huc usque.

-Sancti Basilii Magni Epistola CLXXXVIII, Canonica Prima ad Amphilochium, de canonibus, 374 A.D., Canones II & VIII; Migne, PG, Tom. XXXII, Col. 672-673, 675-678.

Τούτων οὖν οὕτως ὄντων, καὶ διαμαρτυρουμένων ἡμῖν, ἀγαλλιώμενοι ἐπ ́αὐτοῖς, ὡς εἴ τις εὕροι σκῦλα πολλά, ἀσπασίως τοὺς θείους κανόνας ἐνστερνιζόμεθα, καὶ ὁλόκληρον τὴν αὐτῶν διαταγὴν καὶ ἀσάλευτον κρατύνομεν, τῶν ἐκτεθέντων ὑπὸ τῶν ἁγίων σαλπίγγων τοῦ Πνεύματος, τῶν πανευφήμων Ἀποστόλων, τῶν τε ἕξ ἁγίων οἰκουμενικῶν συνόδων, καὶ τῶν τοπικῶς συναθροισθεισῶν ἐπὶ ἐκδόσει τοιούτων διαταγμάτων, καὶ τῶν ἁγίων Πατέρων ἡμῶν· Ἐξ ἐνὸς γὰρ ἅπαντες καὶ τοῦ αὐτοῦ Πνεύματος αὐγασθέντες, ὥρισαν τὰ συμφέροντα. Καὶ οὕς μὲν τῷ ἀναθέματι παραπέμπουσι, καὶ ἡμεῖς ἀναθεματίζομεν· οὕς δέ τῇ καθαιρέσει, καὶ ἡμεῖς καθαιροῦμεν· οὓς δὲ τῷ ἀφορισμῷ, καὶ ἡμεῖς ἀφορίζομεν· οὓς δὲ ἐπιτιμίῳ παραδιδόασι, καὶ ἡμεῖς ὠσαύτως ὑποβάλλομεν.

His ita se habentibus et protestantibus, exultantes in eis sicut qui invenit spolia multa, divinos canones amplectabiliter in pectore recondimus, et integram illorum præceptionem ac immobilem tenemus: tam scilicet illorum qui ab almis et laudabilissimis apostolis Sancti Spiritus tubis editi sunt, quam eorum qui a sex sanctis et universalibus sinodis, atque his conciliis quæ localiter collecta sunt, in expositionem huiusmodi decretorum promulgati sunt: nec non et eorum qui a sanctis patribus nostris prolati fuisse probantur. Ab uno enim eodem que Spiritu illustrati definierunt quæ expediunt. Et quidem quos anathemati transmittunt, et nos anathematizamus: quos vero depositioni, et nos deponimus: quos autem segregationi, et nos segregamus. Porro quos epitimio (id est pœnæ) tradunt, et nos quoque simili modo submittimus.

-Sacrosanctum Œcumenicum Concilium Nicænum II, Actio VIII, 23 Oct. 787 A.D., Canon I, per magisterium SS. Hadriani PP. I et imperium PSS. Constantini Augusti VI approbatum; Mansi, Tom. XIII, Col. 418-419.

Cf. http://mansi.fscire.it/immagine/448 

https://s3-eu-west-1.amazonaws.com/django1fscire/mansi_images/vol2/00004.jpg 

https://s3-eu-west-1.amazonaws.com/django1fscire/mansi_images/vol2/00266.jpg 

https://s3-eu-west-1.amazonaws.com/django1fscire/mansi_images/vol2/00269.jpg 

https://books.google.com/books?id=phQRAAAAYAAJ&pg=PA671#v=onepage&q&f=true

https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=njp.32101038140339&seq=229

Ago tibi gratis Deo per instrumenta de ATL et DB pro bono rei publicæ (Creative Commons Acknowledgment), cf. https://www.youtube.com/watch?v=42nPM6p8rbA

#Fetus #Byzantine #Orthodoxia #Magisterium #Catholica #Dogma #Canon #SRE #XP #Basilius #Βασίλειος #NicaeaII #Ancyranum #Hadrianus #Leo #Silvester #Fasces #Labarum #Claves #Moralibus #Migne #Mansi #Patrologia #οἰκουμένη #Romania #Romanitas #EDU #ProVita

https://www.youtube.com/watch?v=zJos7F-9s7M