SS. Œcumenici Concilii Tridentini Canones II et V de Baptismo

 

SS. Œcumenici Concilii Tridentini Canones II et V de Baptismo https://www.zazzle.com/ss_oecumenici_concilii_tridentini_canones_ii_et_v_foam_board-256726698120672069 https://www.zazzle.com/ProVaticanus

https://allmylinks.com/ProVaticanus

SRE ☧ SPQR

☩

MAGISTERIVM Si quis dixerit, aquam veram et naturalem non esse de necessitate baptismi, atque ideo verba illa Domini nostri Iesu Christi: “Nisi quis renatus fuerit ex aqua et Spiritu Sancto”[Jo 3, 5] ad metaphoram aliquam detorserit: anathema sit... Si quis dixerit, baptismum liberum esse, hoc est non necessarium ad salutem: anathema sit. - Sacrosanctum Œcumenicum Concilium Tridentinum, per magisterium SS. Pauli PP. III et Pii PP. IV, et imperium PSS. Caroli Augusti V approbatum, Sess. VII, Decretum primum [De sacramentis] Ad consummationem, 3 Mar. 1547, Canones de sacramento baptismi, Can. II et V; Mansi, Tom. XXXIII, Col. 53; Denzinger, n. 858, 861.

https://archive.org/details/Mansi33/page/n35/mode/2up https://archive.org/details/enchiridionsymbo00denz/page/282/mode/2up

Gratias ago tibi Deo per instrumenta de Jove Mauro Camara pro bono rei publicæ, cf. (Creative Commons Acknowledgment), cf. https://www.youtube.com/@Jupisoft #Magisterium #Dogma #ExtraEcclesiamNullaSalus #Tridentine #Traditio #PiusIV #PaulusIII #Baptisma #βάπτισμα #Imperium #Apostolica #Roma #Orthodoxia #οἰκουμένη #SRE #ΧΡ #SPQR #Byzantine #Catholica #Latine https://youtu.be/ex_pg3R4VsI

SS. Œcumenici Concilii Tridentini Canon XIII de Sacramentis in Genere

 

SS. Œcumenici Concilii Tridentini Canon XIII de Sacramentis in Genere https://www.zazzle.com/ss_concilii_tridentini_canon_xiii_de_sacramentis_poster-256224780652801014 https://www.zazzle.com/ProVaticanus

https://allmylinks.com/ProVaticanus

SRE ☧ SPQR

☩

MAGISTERIVM

Si quis dixerit, receptos et approbatos Ecclesiæ Catholicæ ritus in solemni sacramentorum administratione adhiberi consuetos aut contemni, aut sine peccato a ministris pro libito omitti, aut in novos alios per quemcumque ecclesiarum pastorem mutari posse: anathema sit. - Sacrosanctum Œcumenicum Concilium Tridentinum, per magisterium SS. Pauli PP. III et Pii PP. IV, et imperium PSS. Caroli Augusti V approbatum, Sess. VII, Decretum primum [De sacramentis] Ad consummationem, 3 Mar. 1547, Canones de sacramentis in genere, Can. XIII; Mansi, Tom. XXXIII, Col. 53; Denzinger, n. 856. Cf. https://archive.org/details/Mansi33/page/n35/mode/2up

https://archive.org/details/enchiridionsymbo00denz/page/282/mode/2up

Gratias ago tibi Deo per instrumenta de Jove Mauro Camara pro bono rei publicæ, cf. (Creative Commons Acknowledgment), cf. https://www.youtube.com/@Jupisoft #Magisterium #Dogma #Liturgia #Sacramentarium #Tridentine #Traditio #Ritus #PiusIV #PaulusIII #Ordo #Imperium #Apostolica #Roma #Orthodoxia #οἰκουμένη #SRE #ΧΡ #SPQR #Byzantine #Catholica #Latine https://youtu.be/kpiX4gB4tZA

SS. Pius PP. XII ait dogma de Pontificalitate per momentum acceptationis electi in Summum Pontificem

 

                                                

SS. Pius PP. XII ait dogma de Pontificalitate per momentum acceptationis electi in Summum Pontificem https://www.zazzle.com/dogma_de_pontificalitate_poster-256975225209093276 https://www.zazzle.com/ProVaticanus https://allmylinks.com/ProVaticanus

SRE ☧ SPQR

☩

MAGISTERIVM De acceptatione et proclamatione electionis nec non de consecratione et coronatione novi Pontificis: Post electionem canonice factam, ab ultimo Cardinali Diacono accitis in aulam Conclavis S. Collegii Secretario, Praefecto Apostolicarum Caeremoniarum atque duobus Caeremoniarum Magistris, consensus electi per Cardinalem Decanum nomine totius S. Collegii his verbis: Acceptasne electionem de te canonice factam in Summum Pontificem? requiratur [Caeremoniale Rom., lib. I, tit. I, de Conclavi et Electione Papae, § 84.]. Hoc consensu praestito intra terminum, quatenus opus sit, prudenti arbitrio Cardinalium per maiorem votorum numerum determinandum, illico electus est verus Papa, atque actu plenam absolutamque iurisdictionem supra totum orbem acquirit et exercere potest [Cod. I. C, can. 219. ]. Hinc, si quis litteras super negotiis quibuscumque confectas, quae a Romano Pontifice ante cöronationem suam emanaverint, audeat impugnare excommunicationis sententia, ipso facto incurrendae, eum innodamus [Clem. V, cap. 4, De sent. Excomm., V, 10 in Extravag. comm.]. De acceptatione novi Pontificis et de nomine ab Eo assumpto, Cardinali Decano interrogante: Quo nomine vis vocari? instrumentum conficitur, Praefecto Apostolicarum Caeremoniarum Notarii munere fungente, testibus adhibitis Secretario S. Collegii et duobus Caeremoniarum Magistris… Quod si electus nondum sit Presbyter vel Episcopus, a Decano S. Collegii Cardinalium, qui tunc pallio utitur, ordinabitur et consecrabitur [Caerem. Rom., lib. I, tit. II, § 13.]: quod privilegium, absente Cardinali Decano, competit Subdecano, eoque etiam absente, antiquiori Cardinali Episcopo suburbicario [Cod. I. C, can. 239, § 2.]. - SS. Pii PP. XII Constitutio Apostolica Vacantis Apostolicae Sedis, 8 Dec. 1945, n. 100-102, 107; AAS 38 (1946), 97, 98. Cf. https://archive.org/details/sim_acta-apostolicae-sedis_1946-02-04_38_3/page/96/mode/2up Gratias ago tibi Deo per instrumenta de Jove Mauro Camara pro bono rei publicæ (Public Domain & Creative Commons Acknowledgment), cf. https://www.youtube.com/@Jupisoft #PiusXII #Magisterium #Pontificalitas #SedeVacante #Conclave #Interregnum #SRE #SPQR #Roma #Volo https://youtu.be/Yt0bpadbibw

SS. Œcumenici Concilii Tridentini Canon XIII de Sacramentis in Genere

 

SS. Œcumenici Concilii Tridentini Canon XIII de Sacramentis in Genere https://www.zazzle.com/ss_concilii_tridentini_canon_xiii_de_sacramentis_poster-256224780652801014

     https://www.zazzle.com/ProVaticanus

https://allmylinks.com/ProVaticanus

SRE ☧ SPQR

☩

MAGISTERIVM Si quis dixerit, receptos et approbatos Ecclesiæ Catholicæ ritus in solemni sacramentorum administratione adhiberi consuetos aut contemni, aut sine peccato a ministris pro libito omitti, aut in novos alios per quemcumque ecclesiarum pastorem mutari posse: anathema sit. - Sacrosanctum Œcumenicum Concilium Tridentinum, per magisterium SS. Pauli PP. III et Pii PP. IV, et imperium PSS. Caroli Augusti V approbatum, Sess. VII, Decretum primum [De sacramentis] Ad consummationem, 3 Mar. 1547, Canones de sacramentis in genere, Can. XIII; Mansi, Tom. XXXIII, Col. 53; Denzinger, n. 856. Cf. https://archive.org/details/Mansi33/page/n35/mode/2up

https://archive.org/details/enchiridionsymbo00denz/page/282/mode/2up

Gratias ago tibi Deo per instrumenta de Jove Mauro Camara pro bono rei publicæ, cf. (Creative Commons Acknowledgment), cf. https://www.youtube.com/@Jupisoft #Magisterium #Dogma #Liturgia #Sacramentarium #Tridentine #Traditio #Ritus #PiusIV #PaulusIII #Ordo #Imperium #Apostolica #Roma #Orthodoxia #οἰκουμένη #SRE #ΧΡ #SPQR #Byzantine #Catholica #Latine https://youtu.be/TjIz82nQz-s

Symbolum Urbis +SPQR Pro Roma Christiana #SRE #ΧΡ #SPQR

 

 Symbolum Urbis +SPQR Pro Roma Christiana #SRE #ΧΡ #SPQR

 https://www.zazzle.com/spqr_camisia_nigra_pro_roma_t_shirt-256481364070796636

 https://allmylinks.com/ProVaticanus 

 Arx Romae Domino S.P.Q.R. in ferro stat, Sub Cruce lucis fulgida, Ad mandata Domini facienda Cum virtute sacrata. Chalybs Romae, ensis sacer, Pacem servat quam Salvator peperit. Ubi Lupa lac viresque dedit Romulo Remoque fortibus, Ecclesia Urbis regimen sumit Intra saeptum sacrum. Fraternitas, olim fera et libera, Nunc legionibus decretum Arcis Civicae servat. In Throno, Pontifex regnabit, Regalitate Nobili suprema, Vincula mundi indigna rumpere Et spiritum superbum tollere. Privilegio Petrino, claves gerit— Civitas Dei genibus flexis. Nam "Tu es Petrus," Promissio Domini resonat, Votum quod tempus numquam quatit, Ut Imperatorem regum terrae coronet Pro salute aeterna animarum. Crux et Ensis, magno consensu, Ecclesiam Dei Romae exornant in nomine Sanctissimi Domini nostri; Ad docendum, sanctificandum, et regendum Ecclesiam Catholicam Ab Urbe ad Orbem. In saecula saeculorum. Amen. Ago tibi gratis Deo per instrumenta de Hunter_UT pro bono rei publicæ (Public Domain & Creative Commons Acknowledgment), cf. https://www.youtube.com/watch?v=UZhboPsfz4s #Byzantium #Theodoro #Θεόδωρος #Γοτθία #Respublica #Libertas #Imperium #Catholica #Orthodoxia #Urbs #Christiana #Romania #21Apr 

 https://youtu.be/iuRLkeKcvO8

ΚΑΘΟΛΙΚῊ ἘΚΚΛΗΣΊΑ

 

 

ΚΑΘΟΛΙΚῊ ἘΚΚΛΗΣΊΑ https://allmylinks.com/ProVaticanus

http://zazzle.com/ProVaticanus

ἸΓΝΆΤΙΟΣ ἈΝΤΙΟΧΕΊΑΣ ὍΠΟΥ ἊΝ ΦΑΝΗ͂Ι Ὁ ἘΠΊΣΚΟΠΟΣ, ἘΚΕΙ͂ ΤῸ ΠΛΗ͂ΘΟΣ ἜΣΤΩ, ὭΣΠΕΡ ὍΠΟΥ ἊΝ ἮΙ ΧΡΙΣΤῸΣ ἸΗΣΟΥ͂Σ, ἘΚΕΙ͂ Ἡ ΚΑΘΟΛΙΚῊ ἘΚΚΛΗΣΊΑ. IGNATIUS ANTIOCHENUS UBI COM PARUERIT EPISCOPUS, IBI ET MULTITUDO SIT, QUEMADMODUM, UBI FUERIT CHRISTUS IESUS, IBI CATHOLICA EST ECCLESIA. WHEREVER THE BISHOP APPEARS, THERE LET THE PEOPLE BE; AS WHEREVER JESUS CHRIST IS, THERE IS THE CATHOLIC CHURCH. ΣΜΥΡΝΑΙΟΙΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ - EPISTOLA AD SMYRNAEOS, VIII (~107 A.D.): CF. MIGNE, PATROLOGIA GRAECA, TOM. V, COL. 713. #Ignatius #CatholicChurch #Orthodoxy Ago tibi gratias Deo per instrumenta de "XsomH" pro bono rei publicae. http://patreon.com/ProVaticanus

https://youtu.be/_SX41RuK3rM

SS. GELASII PP. I EPISTOLA VIII AD ANASTASIUM IMPERATOREM: FAMULI VESTRÆ PIETATIS (494 A.D.)

 

    

SS. GELASII PP. I EPISTOLA VIII AD ANASTASIUM IMPERATOREM: FAMULI VESTRÆ PIETATIS (494 A.D.) https://allmylinks.com/ProVaticanus

http://zazzle.com/ProVaticanus

Denzinger 347 (2) Duo sunt quippe, imperator auguste, quibus principaliter mundus hic regitur, auctoritas sacrata pontificum et regalis potestas, in quibus tanto gravius pondus est sacerdotum, quanto etiam pro ipsis regibus hominum in divino reddituri sunt examine rationem. Nosti etenim, fili clementissime, quoniam licet praesedeas humano generi dignitate, rerum tamen praesulibus divinarum devotus colla submittis atque ab eis causas tuae salutis expetis, hincque sumendis caelestibus sacramentis eisque, ut competit, disponendis subdi te debere cognoscis religionis ordine potius quam praeesse, itaque inter haec illorum te pendere iudicio, non illos ad tuam velle redigi voluntatem. Si enim quantum ad ordinem publicae pertinet disciplinae, cognoscentes imperium tibi superna dispositione conlatum legibus tuis ipsi quoque parent religionis antistites, ne vel in rebus mundanis exclusae... videantur obviare sententiae, quo, oro te, decet affectu eis et convenit oboedire, qui praerogandis venerabilibus sunt attributi mysteriis ? Proinde, sicut non leve discrimen incumbit pontificibus siluisse pro divinitatis cultu quod congruit, ita his, quod absit, non mediocre periculum est, qui, cum debeant parere, despiciunt. Et si cunctis generaliter sacerdotibus recte divina tractantibus fidelium convenit corda submitti, quanto potius sedis illius praesuli consensus est adhibendus, quem cunctis sacerdotibus et divinitas summa voluit praeminere et subsequens Ecclesiae generalis iugiter pietas celebravit ? (3) Ubi pietas tua evidenter advertit numquam quolibet penitus humano consilio elevare se quemquam posse illius privilegio vel confessioni, quem Christi vox praetulit universis, quem Ecclesia veneranda confessa semper est et habet devota primatem. Impeti possunt humanis praesumptionibus, quae divino sunt iudicio constituta, vinci autem quorumlibet potestate non possunt. Cf. J.P. Migne, Patrologiae Cursus Completus: Series Latina, Tom. LVI, Col. 633-640: https://books.google.com/books?id=V8Q_AQAAMAAJ&lpg=PA633&ots=iYEe9a0kWf&dq=Famuli%20vestrae%20pietatis%2C%20filii%20mei%2C%20Faustus%20magister%20e&pg=PA633#v=onepage&q=Famuli%20vestrae%20pietatis,%20filii%20mei,%20Faustus%20magister%20e&f=false http://www.mlat.uzh.ch/index.php?app=browser&text=7697:10 http://monumenta.ch/latein/text.php?tabelle=Gelasius_I&rumpfid=Gelasius%20I,%20Epistolae%20et%20decreta,%20%20%20%20p10&level=3&domain=&lang=0&links=&inframe=1&links=1&hide_apparatus=1 #Gelasius #Magisterium #DuoSunt #SRE #SPQR #Pontifex Gratias ago tibi Deo per instrumenta de Jove Mauro Cámara pro bono rei publicae. http://patreon.com/ProVaticanus

https://youtu.be/d-C3mxd0DQU

EPISTOLA VIII. AD ANASTASIUM IMPERATOREM.

1  Praemissa excusatione cur ad imperatorem non scripserit, illum hortatur ut apostolicae sedi obtemperet, et, Acacii nomine damnato, Ecclesiarum pacem restituendam curet. 2  Gelasius episcopus ad Anastasium Augustum. 3  Famuli vestrae pietatis, filii mei, Faustus magister et Irenaeus viri illustres, atque eorum comites publica legatione fungentes, ad Urbem reversi, clementiam vestram quaesisse dixerunt [al. dicuntur], cur ad vos meae salutationis scripta non miserim. 4  Non meo, fateor, instituto; sed cum directi dudum de partibus Orientis vel videndi me licentiam, sibi vestris praeceptionibus abnegatam, tota Urbe disperserint, a litteris credidi temperandum, ne onerosus potius quam officiosus existerem. 5  Videtis igitur non mea dissimulatione provenisse, sed competentis fuisse cautelae, ne respuentibus animis molestias irrogarem. 6  Sed ubi serenitatis tuae benevolentiam comperi, praefatis indicantibus, humilitatis meae clementer expetisse sermonem, iam revera perpendi, imputandum non immerito mihi, si tacerem; quia, gloriose fili, te sicut Romanus [al. Romae] natus, Romanum principem amo, colo, suscipio; et sicut Christianus, cum eo qui zelum Dei habet, secundum scientiam veritatis habere desidero: et qualiscunque apostolicae sedis vicarius, quodcunque plenae fidei catholicae deesse comperero, pro meo modulo suggestionibus opportunis supplere contendo. 7  Dispensatione etenim mihi divini sermonis iniuncta, vae mihi est, si non evangelizavero (I Cor. IX)! Quod cum vas electionis beatus Paulus apostolus formidet et clamet, multo magis mihi exiguo metuendum est, si divinitus inspiratum, et paterna devotione transmissum, subtraxero ministerium praedicandi. 8  Pietatem tuam precor ne arrogantiam iudices divinae rationis officium. 9  Absit, quaeso, a Romano principe, ut intimatam suis sensibus veritatem arbitretur iniuriam. 10  Duo quippe sunt, imperator Auguste, quibus principaliter mundus hic regitur: auctoritas sacra [al. sacrata] pontificum, et regalis potestas. 11  In quibus tanto gravius est pondus sacerdotum, quanto etiam pro ipsis regibus Domino in divino reddituri sunt examine rationem. 12  Nosti etenim, fili clementissime, quod licet praesideas humano generi dignitate, rerum tamen praesulibus divinarum devotus colla submittis, atque ab eis causas tuae salutis expetis [al. exspectas], inque sumendis coelestibus sacramentis, eisque (ut competit) disponendis, subdi te debere cognoscis religionis ordine potius quam praeesse. 13  Nosti itaque inter haec, ex illorum te pendere iudicio, non illos ad tuam velle redigi voluntatem. 14  Si enim, quantum ad ordinem pertinet publicae disciplinae, cognoscentes imperium tibi superna dispositione collatum, legibus tuis ipsi quoque parent religionis antistites, ne vel in rebus mundanis exclusae videantur obviare sententiae; quo (rogo) te decet affectu eis obedire, qui pro erogandis venerabilibus sunt attributi mysteriis? Proinde sicut non leve discrimen incumbit pontificibus, siluisse pro Divinitatis cultu, quod congruit; ita his (quod absit) non mediocre periculum est, qui, cum parere debeant, despiciunt. 15  Et si cunctis generaliter sacerdotibus recte divina tractantibus, fidelium convenit corda submitti, quanto potius sedis illius praesuli consensus est adhibendus, quem cunctis sacerdotibus et Divinitas summa voluit praeeminere, et subsequens Ecclesiae generalis iugiter pietas celebravit? Ubi pietas tua evidenter advertit, nunquam quolibet penitus humano consilio elevare se quemquam posse illius privilegio vel confessioni, quem Christi vox praetulit universis, quem Ecclesia veneranda confessa semper est, et habet devota primatem. 16  Impeti possunt humanis praesumptionibus quae divino sunt iudicio constituta, vinci autem quorumlibet potestate non possunt. 17  Atque utinam sic contra nitentibus perniciosa non sit audacia, quemadmodum, quod ab ipso sacrae religionis auctore praefixum est, non potest ulla virtute convelli: Firmamentum enim Dei stat (II Tim. II). 18  Nunquidnam cum aliquibus infestata religio est, quantacunque potuit novitate superari, et non magis hoc invicta permansit, quo aestimata est posse succumbere? Desinant ergo (quaeso te) temporibus tuis quidam per occasionem perturbationis ecclesiasticae praecipitanter ambire quae non licet, ne et illa quae male appetunt nullatenus apprehendant, et modum suum apud Deum et homines non teneant. 19  Quapropter sub conspectu Dei pure ac sincere pietatem tuam deprecor, obtestor et exhortor, ut petitionem meam non indignanter accipias: rogo, inquam, ut me in hac vita potius audias deprecantem, quam (quod absit) in divino iudicio sentias accusantem. 20  Nec me latet, imperator Auguste, quod pietatis tuae studium fuerit in privata vita. 21  Optasti semper fieri particeps promissionis aeternae. 22  Quapropter noli, precor, irasci mihi, si te tantum diligo, ut regnum, quod temporaliter assecutus es, velim te habere perpetuum, et qui imperas saeculo, possis regnare cum Christo. 23  Tuis certe legibus, imperator, pateris nihil perire, Romano nomini [al. perire Romano nomini] nullum admittis ingeri detrimentum. 24  Itane verum est, princeps egregie, qui non solum praesentia Christi beneficia, sed desideras et futura, ut religioni, ut veritati, ut sinceritati catholicae communionis et fidei, temporibus tuis, patiaris quemquam inferre dispendium? Qua fiducia (rogo te) illic eius praemia petiturus es, cuius hic damna non prohibes? Non sint gravia, quaeso te, quae pro tuae salutis aeternitate dicuntur. 25  Scriptum legisti: Meliora sunt vulnera amici quam oscula inimici (Prov. XXVII). 26  Quaeso pietatem tuam, ut quo affectu dicuntur a me, eo tuis sensibus intimentur. 27  Nemo pietatem tuam fallat. 28  Verum est quod figuraliter per prophetam Scriptura testatur? Una est columba mea, una est perfecta mea (Cant. VI), una est christiana fides, quae est catholica. 29  Catholica autem veraciter illa est, quae ab omnium perfidorum, atque ab eorum successoribus atque consortibus sincera, pura, immaculata communione divisa [al. divulsa] est. 30  Alioquin non erit divinitus mandata discretio, sed miseranda confusio. 31  Nec ulla causa iam superest, si hoc in quolibet contagio voluerimus admittere, ne cunctis haeresibus aditum ianuamque pandamus. 32  Qui enim in uno offenderit, omnium reus est (Iacob. II); et: Qui minima spernit, paulatim decidit (Eccles. XIX). 33  Hoc est quod sedes apostolica magnopere cavet [al. praetaxavit], ut quia mundo radix est apostoli gloriosa confessio, nulla rima pravitatis, nulla prorsus contagione maculetur. 34  Nam si (quod Deus avertat, quod fieri non posse confidimus) tale aliquid proveniret, unde cuiquam resistere auderemus errori, vel unde correctionem errantibus posceremus? Proinde si pietas tua unius civitatis populum negat posse pace componi, quid nos de totius orbis terrarum sumus universitate facturi, si (quod absit) nostra fuerit praevaricatione deceptus? Si totus correctus est mundus, profana patrum suorum traditione despecta, quomodo non corrigatur unius civitatis populus, si praedicatio fida [al. fidei] succedat? Ergo, gloriose imperator, nolo ego [al. non negligo] Ecclesiarum pacem, quam, etiamsi cum mei sanguinis impendio provenire posset, amplector [al. amplectar]? Sed (precor te) cuiusmodi debeat esse pax ipsa, non utcunque, sed veraciter christiana mente libremus. 35  Quomodo enim potest esse pax vera cui caritas intemerata defuerit? Caritas autem qualiter esse debeat, nobis evidenter Apostolus praedicat, qui ait: Caritas de corde, puro, et conscientia bona et fide non ficta (I Tim. I). 36  Quomodo (quaeso te) de corde erit puro, si contagio inficiatur externo? Quomodo de conscientia bona, si pravis fuerit malisque commixta? Quemadmodum fide non ficta, si maneat sociata cum perfidis? Quae cum a nobis saepe iam dicta sint, necesse est tamen incessabiliter iterari, et tandiu non taceri quandiu nomen pacis obtenditur; ut nostrum non sit (ut invidiose iactatur) facere pacem, sed tamen velle doceamus, qualis, et sola pax esse, et praeter quam nulla esse monstratur. 37  Eutychianum certe dogma, contra quod apostolicae sedis cautela pervigilat, si creditur salva fidei catholicae posse veritate constare, promatur, asseratur, et quantislibet viribus astruatur, ut non solum per seipsum, quam inimicum sit fidei Christianae possit ostendi, sed quantas et quam lethales haereses in sua contineat colluvione monstrari. 38  Si autem (ut magis confidimus) a catholicis iudicatis mentibus excludendum, quaeso te, cur non et contagia simul eorum qui hac probantur esse polluti, decernitis refutanda, cum dicat Apostolus: Non solum qui non facienda faciunt, reos videri, sed etiam qui consentiunt facientibus (Rom. I)? Proinde sicut non potest, perversitatis communicatore suscepto, non pariter perversitas approbari, sic non potest refutari perversitas, complice sectatore perversitatis admisso. 39  Legibus certe vestris, criminum conscii susceptoresque latrocinantium pari iudiciorum poena constringuntur; nec expers facinoris aestimatur qui, licet ipse non fecerit, facientis tamen familiaritatem foedusque receperit. 40  Proinde cum Chalcedonense concilium, pro fidei catholicae atque apostolicae veritate communioneque celebratum, damnaverit Eutychen detestandi furoris auctorem, non satis habuit, nisi ut pariter eius quoque consortem Dioscorum caeterosque percelleret. 41  Hoc igitur modo, sicut in unaquaque haeresi vel factum semper, vel fieri non habetur ambiguum, successores eorum Timotheum, Petrum atque alterum Antiochenum Petrum, non viritim propter singulos quosque rursus facto concilio, sed synodi semel acta regula consequenter elisi. 42  Quemadmodum ergo non evidenter apparet etiam cunctos simili tenore constringi, et qui eorum communicatores et complices exstiterunt, atque omnes omnino a catholica atque apostolica merito communione discerni: hinc Acacium quoque iure dicimus a nostro consortio submovendum, qui maluit in sortem transire perfidiae, quam in catholicae atque apostolicae communionis sinceritate constare, cum fere per triennium, ne in id veniret, apostolicae sedis epistolis doceatur competenter instructus. 43  Postquam vero communionis est factus alienae, non potuit nisi a catholicae et apostolicae mox societate praecidi, ne per eum, si vel paululum cessaremus, nos quoque videremur subiisse contagia perfidorum. 44  Sed revera vel tali perculsus poena resipuit, correctionem promisit, emendavit errorem? aut ille tractatus lenius voluerat [al. valuerat] coerceri, qui etiam verbera dura non sensit? Quo in sua perfidia et damnatione moriente [al. manente], tam eius in ecclesiastica recitatione non potest nomen ascribi, quam externae contagium non debet communicationis admitti. 45  Quapropter aut doceatur ab haeretica participatione sincerus, quorum se ille communioni permiscuit, aut cum eisdem non potest non repelli. 46  Si autem susurrant Orientis episcopi, quod ad eos sedes apostolica non ista conscripserit,0 quasi vel ipsi de recipiendo legitime Petro sedem apostolicam suis litteris fecerint certiorem, vel huius receptionis inconditae non iam pariter complices exstitissent, quem sicut vere non possunt docere ab haeretica pravitate fuisse purgatum, ita se haereticorum nullatenus poterunt excusare consortes. 47  Quod si fortassis astruxerint, quod ad apostolicam sedem de susceptione Petri per Acacium cuncti consona voce retulerint, per eumdem sibimet omnes pari voce sentiunt fuisse rescriptum. 48  Apostolicae [al. vice primatus sedis apostolicae] vero sedis auctoritas, quod cunctis saeculis Christianis Ecclesiae praelata sit universae, et canonum serie paternorum, et multiplici traditione firmatur. 49  Sed vel hinc, utrum sibi quisquam contra Nicaenae synodi constituta quippiam valeat usurpare, collegio potest unius communionis ostendi, non mentibus externae societatis aperiri. 50  Apud illos si quis confidit, egrediatur in medium, et apostolicam sedem de utraque parte revincat et instruat. 51  Tollatur ergo nomen e medio, quod ecclesiarum discretionem procul a catholica communione operatur, ut sincera pax fidei communionisque reparetur et unitas: et tunc quis nostrum contra venerandam vel insurrexerit, vel nitatur insurgere vetustatem, competenter et legitime perquiratur. 52  Et illic apparebit quis modesto proposito custodiat formam traditionemque maiorum, quis supra haec irreverenter insiliens, rapina aequalem posse fieri arbitretur. 53  Quod si mihi populi Constantinopolitani persona proponitur, per quam dicatur nomen scandali, id est Acacii, non posse removeri; taceo, quia et haeretico quondam Macedonio pulso, et Nestorio nuper eiecto, plebs Constantinopolitana catholica permanere delegerit potius quam maiorum praesulum damnatorum affectione retineri. 54  Taceo, quod qui ab eisdem ipsis damnatis praesulibus, baptizati fuerant, in fide catholica manentes, nulla sint exagitatione turbati. 55  Taceo, quod pro rebus ludicris populares tumultus nunc etiam vestrae pietatis auctoritas refrenarit; atque ideo multo magis pro salute animarum suarum necessario vobis Constantinopolitanae civitatis obtemperat multitudo, si eam ad catholicam et apostolicam communionem vos principes reducatis. 56  Etenim, imperator Auguste, si contra leges publicas aliquid (quod absit) quispiam fortasse tentaret, nulla pati id ratione potuisses: ad Divinitatis puram sinceramque devotionem, ut tibi plebs subdita redigatur, conscientiae tuae non putas interesse? Postremo, si unius civitatis populi animus non putatur offendi, ne divina (ut res postulat) corrigantur: quanto magis, ne divina offendantur, catholici nominis universis piam fidem nec laedere debemus omnino, nec possumus? Et tamen iidem nostra se poscunt voluntate sanari. 57  Competentibus ergo sinant curari se posse remediis: alioqui (quod absit) in eorum transeundo perniciem, cum illis perire possumus, ipsos vero salvare non possumus. 58  Iam hic quid sit magis sequendum, sub divino iudicio vestrae conscientiae derelinquo: utrum, sicut nos optamus, simul omnes certam redeamus ad vitam; an, sicut illi poscunt, manifestam tendamus ad mortem. 59  Sed adhuc apostolicam sedem, sibi medicinalia suggerentem, superbam vocare arrogantemque contendunt. 60  Habet hoc qualitas saepe languentium, ut accusent magis medicos congruis observationibus ad salubria revocantes, quam ut ipsi suos noxios appetitus deponere vel reprobare consentiant. 61  Si nos superbi sumus, quia animarum remedia convenientia ministramus, quid vocandi sunt qui resultant? Si nos superbi sumus, qui obediendum paternis dicimus institutis; qui refragantur, quo appellandi sunt nomine? Si nos elati sumus, qui divinum cultum puro atque illibato cupimus tenore servari; qui contra Divinitatem quoque sentiunt, dicant, qualiter nuncupentur? Sic et nos caeteri, qui in errore sunt, aestimant, quod eorum non consentiamus insaniae. 62  Ubi tamen spiritus superbiae veraciter consistat et pugnet veritas ipsa indicat [al. iudicat].